Het weerbericht voor de tweede winterwedstrijddag was niet erg veelbelovend.
In tegenstelling tot het eerste weekend (met een 16 graden, 3-4 bft en veel zon), was er nu regen, geen wind en koude voorspelt.
De nieuwe vesten van de sponsor bleven dan ook maar nog even in Bredene.
Met zeven man gingen we van wal. Peter was de nieuw- (en laat)komer. Verder had iedereen al wel zijn rolletje vervuld aan boord.
Voor de gelegenheid hadden we nieuwe spischoten, in swiftcord. Het voelt wat flauw aan, maar het bewees wel erg goed te lopen, licht en rekvrij te zijn. Na zeven seizoenen mag er al wel eens wat vervangen worden.
Nog voor de eerste start was er al een klein scheurtje in de spi. Door het weer was hij echter al veel te nat om de hersteltape goed erop te laten kleven. We hebben het toch maar gedaan en het heeft gehouden.
Voor het eerst mochten we eens wat ruimer water opzoeken en voorbij de eilandjes, voor Brouwershaven varen. Hier is er veel meer ruimte, wat langere lussen toelaat in het parkoers.
We hadden al bijna de verkeerde startgroep gekozen, tot het ons opviel dat de JÂ’s en de andere 317Â’s wat verder samentroepten. We waren niet de enigen die ons hadden vergist. We waren nu eens relatief vroeg, zouden we nog de start missen ?
Wat onrust, motor aan, snel naar de juiste startlijn, maar we hadden uiteindelijk nog een oceaan aan tijd.
We hebben vrij lang op de eerste start moeten wachten, door de shiftende wind en doordat de organisatie toch ook niet erg wakker leek.
Na een zwarte vlag volgde een blunder van de wedstrijdleiding toen ze dachten dat het nog één minuut was, maar in werkelijkheid het startsignaal moest weerklinken. Alle boten dus over de startlijn…
Dan maar eerst de JÂ’s doen starten, die lagen er immers ook al lang genoeg Â…
Het was direct een erg mooie start van ons aan de boot. De pin was misschien wat bevoordeeld, maar toch hadden we dan vrije wind. We kwamen een tweetal lengtes na de Knopen en met Big Time gelijk aan de boei, waarbij we echter voor de wind snel nog en plaatsje moesten prijsgeven aan Javelin.
Die had niet alleen een spi, maar precies ook vleugels. Hiertegen kun je echter niet protesteren Â…
Big Time voer maar met vier man aan boord, wat natuurlijk een voordeeltje biedt met het lichte weer.
Javelin kon ons nog wel verschalken maar we konden de Mon Ami nu toch achter ons laten. De vierde plaats was mooi binnen.
De tweede reeks werd ook weer na een hele poos wachten pas aangevat .Dit kwam door de vele windshifts.
Hierbij kromp de wind dan ook nog net in de vijf minuten voor de start en was het eerste merkteken zo goed als bevaarbaar bij starten aan de boot. We hadden het wel gezien maar bevonden ons eigenlijk al bij de ervoor sterk bevoordeelde pin end (samen met de Knopen, Big Time, Javelin) en hadden misschien wel de beste start. Alleen, de anderen die lager lagen hadden plots een enorm voordeel en gaven dat niet meer uit handen. Weer wat klooien met de spi, te strak of niet naar buiten genoeg, weinig coördinatie bij het optrekken,... en zo kom je al snel achter in het dichtbijeenliggende pak.
Onze snelheid en onze hoogte aan de wind waren wel prima, maar inlopen zat er niet meer in. We zagen integedeel dat Javelin en de Knopen, alhoewel ook hopeloos achterin gestart met ons, een mooie comeback konden maken en toch nog respectievelijk vijfde en zevende eindigden terwijl wij plaatsen verloren. Het verschil werd in het ruime rak gemaakt. Aan de wind kon je immers al niet veel opties nemen, de in-de-windse boei was quasi bezeild. Big Time won deze reeks verrassend voor Sharkos en Mon Ami.
Tot overmaat van ramp begon het ook nog te regenen, gelukkig was het een miezerige regen en niet één van de harde regenbuien die we op de terugweg naar huis mochten meemaken.
In de derde reeks hadden we een erg slechte start. We verkeken ons op de dreiging niet in de eerste lijn te geraken één minuut voor de start, gijpten nog even weg om hogerop meer vrije wind te hebben, maar waren hierdoor wel een tiental seconden te laat aan de start. We konden toch nog veel goed maken door ons potentieel aan de wind, rondden de eerste boei in een zesde positie, niet zo ver achter Javelin, maar voor de wind lieten we weer veel steken vallen.
De wind wakkerde wat aan en toen Villa First zich verkeek op een windvlaag en aan de wind uit het roer liep konden we hen toch aan de lijzijde inhalen. We waren gewaarschuwd; Paul aan het grootzeil ving die vlaag prima op en we konden onder hem door schieten.
We zagen Javelin onbedreigd winnen. Blauwe Knoop kon nog tweede worden. We werden pas achtste, op een zucht van de nummers zes en zeven.
Dit was ook de einduitslag.
Na deze reeks begon het weer snel te veranderen en we waren dan ook blij dat het gedaan was. Pintje aan boord, snel aftuigen, en snel naar de auto voor de buien kwamen.
|
