Proloog

We keken er al een hele poos naar uit om dit jaar de Antwerprace weer eens mee te maken.

We hadden wat tegenkantingen van het wedstrijdcomité omdat we niet in CR mochten varen met de acht andere 317's. Wij moesten als enige in IRC varen; niets mocht baten qua argumenten. Hardleers als zij waren, gingen wij ook wel een creatieve oplossing bedenken... Het had geen zin, en wij hadden ook geen zin, om weer tegen Capella en de halftonners te moeten varen, zeker als er een hele vloot 317's aan de start verschijnt in een andere klasse.

Met Pieter Dehaene (lief van mijn dochter) en Wieland Bartier (trouw crewlid), vertrokken we rustig uit de RNSYC rond 11 uur op vrijdagmorgen richting Terneuzen. We werden uitgewuifd en gezoend (allé, vooral Pieter dan) door de shorecrew, bestaande uit Nadine en Charlotte.

NO drie, nog wat stroom tegen voor een uurtje, maar dan stroom mee. De zon was uiteraard van de partij, zoals we al de gehele nazomer hadden meegemaakt. De Katmandoe is ons voor de Haan als het ware voorbijgevlogen; prachtig schip met mooie zeilen.

Vanaf Zeebrugge was het de ganse tijd opkruisen, maar we hadden de stroom mee, de zon was er, en we waren niet gehaast. Té vroeg in Terneuzen toekomen is slecht voor het alkoholgebruik, en je hebt er een slechte plaats in de rij (wat betekent dat je vroeg uit de veren moet en dat je boot door zeer veel zeilers wordt bestapt). De Tomidi passeerde ons voor Cadzand. Verder niet veel jachtjes gezien. Na Breskens kregen we het gezelschap van de Red Rooster, die evenwel eerst nog op motor vaarde.

Vlotjes werd de buitenpas genomen om zeker niet op de zandbanken te komen, want de kaart die ik mee had was niet echt gloednieuw. Pieter en Wieland deden het voortreffelijk en dit werd dan ook beloond met een mooie intrede in Terneuzen, waar we een prachtig ligplekje konden vinden, op het einde van de steiger.

Ondertussen werden we vanop de Balados uitgenodigd om te komen aperitieven, en we hadden zelfs nog niet aangelegd. Vosje had er ook duidelijk wel zin in. Zo'n Hallberg Rassy, met zijn pluchen interieur, vergelijken met de Sandman is als een houten opklapstoeltje vergelijken met een Engelse Chesterfield. Na het leuke onderonsje op de luxeboot, gingen we ons inschrijven. Er was nog steeds geen zeggen aan om toch nog een andere vlagje mee te krijgen dan de irc 3 vlag, en we gingen dan het hotel bekijken waar we een kamer hadden geboekt. De zeer grote kamer was prima. Wieland kreeg de single kamer; Pieter sliep met de schipper. Hij heeft al meer met een Pottiez de kamer gedeeld.

We gingen daarna met Vosje en Jan, zijn equipier, eten. Het dient gezegd dat de crisis Terneuzen niet heeft vergeten al die jaren. Telkens wordt het aanbod aan drank- en eetgelegenheden er geringer en triestiger. De Griek had duidelijk ook last van de crisis want de mixed grill was er ene van oude schapen of geiten, en lang geleden diepgevroren vis. Hier hadden we nochtans vorige jaren prima gegeten.

We zijn nog een paar biertjes gaan hijsen in de meest stemmige kroeg van Terneuzen. Ook daar was het niet meer zoals voorheen. Maar er was wel nog Duvel. Dan maar op tijd het bed.

Na een prima ontbijt in het hotel dan naar de Sandman.

De race

De rest van de crew was stipt op de afspraak. Paul, Paul, Erwin en Jeroen maakten het plaatje compleet. Wat veel voor de geringe windsterkte, maar het was dan ook weer verzoenbaar met het de Coubertinprinciepe, een favoriet van de Sandman. Het had weer wat voeten in de aarde om het transport zo vlot als mogelijk te organiseren, maar telkens slagen we er toch in om met een minimum aan auto's de klus te klaren.

Stickers op de boot, witte IRC vlag aan de achterstag, en we kozen mooi op tijd onze plaats in de file naar de startlijn. Omdat we het toch te spijtig vonden om niet met de 317's te starten, zochten we inderhaast op het laatste moment nog een oplossing. We moesten de witte irc vlag zien te vervangen door een roze exemplaar om met hen te starten. We zouden eventueel kunnen starten met de irc klasse en dan afwachten na de startlijn. Maar dan is het niet zo eerlijk want dan hebben we zeker een goede start omdat we dan al weg zouden zijn van de startlijn. We zochten een roze slip, maar die was niet te vinden. Maar een roze afwasdoek was er wel, en die werd dan maar in de plaats van de witte irc vlag opgehangen. Keurig werk.

De start verliep erg moeizaam omdat er 2 knopen stroom tegen stond, en slechts een vijftal knopen wind was, op kop. Aan de Pin end konden we net naast Blauwe Knoop starten. Sebbe Godefroid aan boord van een first 7.5 was de beste weg. Blauwe Knoop hebben we nog een korte poos gezien, toen heeft hij alle gas bijgezet en was ie snel uit het zicht verdwenen.

Dit kwam omdat wij redelijk zuidelijk het eerste stuk afkruisten in het midden van de vaarweg, en er eigenlijk meer noordelijk aan de rand van de baan minder stroom was. Met de erg povere wind bleek dit cruciaal. Een voor één zagen we een aantal 317's onder ons voorbijvaren, eerst Baan Chang, dan nog de Kolokwint. We dachten een tijd dat er ook wel iets aan het roer hing.

Toch hadden we een leuke dag opkruisend tegen onder andere onze vriend Frans Maas die zeer lang bij ons in de buurt bleef. Hij was dan wel 15 minuten eerder gestart, hij was vastgelopen op een zandbankje, en moest voor het kanaal naar Wemeldinge ook nog eens een flink stuk afvallen voor een binnenvaartuig dat net op het moment dat Frans de ingang van het kanaal wou voorbijvaren de Capella geen andere keus laat dan af te vallen in onze richting.

We hebben dan wel een hele poos boord aan boord gelegen tot aan Walsoorden, wat bewijst dat we een goede basissnelheid hadden. We zagen steeds wel twee 317's voor ons uit varen, en we hadden toch de ambitie om er toch minstens nog één terug te grijpen. Dit lukte bijna. Het racecomité heeft ons namelijk een tweede keer een loer gedraaid, nu ongewild, door de aankomstlijn te verleggen. Hierdoor waren ons de laatste mijlen die we nodig hadden om de Kolokwint voor te geraken, niet gegund.

Toch was het een leuke dag.

In de uitslag werden we in IRC gerangschikt, en als we de 15 minuten die we te laat vertrokken in Terneuzen aftrekken hadden we net het podium in IRC gemist. In CR, met de andere 317' s waren we derde 317 geworden na Baan Chang en Kolokwint. Blauwe knoop had een boei niet genomen en was dsq geklasseerd. In CR zouden we 14de op 54 zijn geweest.

Na de jaarlijkse traditionele aperitief mét de crewvrouwtjes erbij in het dok, in de schaduw van het nieuwe Museum aan de Stroom, gingen we een hapje eten. We hebben er 's avonds in het prachtige restaurant in de pakhuizen van hetzelfde dok, nog over nagekaart alvorens op de boot te gaan slapen. Het was een lange dag geweest.

En een mooi jaar, begonnen met de Ramsgate, Oostende, met de woensdagavondwedstrijdjes, het Breskens en Zeebrugge weekend, de uitstapjes naar Vlissingen, Gravelines en Duinkerke. Bretagne is weer eens uitgesteld ....

Epiloog

Op zondag zijn Erwin, Paul VC, Wieland en ikzelf naar Port Zelande gevaren, alweer met een prachtig zonnetje. Het laatste stuk op de Grevelingen konden we zelfs de zeilen opzetten. Het was een lange mooie dag als afsluiter van een lang en mooi weekend. Toen we er aanlegden op de voor ons gereserveerde ligplaats, stond Jeroen er om onze landvasten aan te nemen en ons terug richting huis te brengen.

We zijn voorwaar een goedgesmeerd team, op naar de winterwedstrijden en meer fun.